Een soort kettingbrief...

Op mijn persoonlijke FB-pagina plaatste ik een berichtje, nadat ik bij een ander had gereageerd, dat 'men' zich kon intekenen om ergens dit jaar iets leuks van me te ontvangen, gewoon omdat GEVEN zo leuk is. Als tegenprestatie zou de ander hetzelfde berichtje plaatsen op zijn of haar FB-pagina om het zo als een sneeuwbal te laten werken, een steeds groter effect. Een soort kettingbrief merkte iemand op, ik vind het zelf wat positiever, je kon zelf kiezen om te reageren! Eigenlijk net als met een PIF..
Nu duurden die reacties maar even, mijn lijstje van 3 was zo vol. Zo snel dat een collega deze week opmerkte dat ze ook wel had gewild, maar ja... vol. En heel kort daarna ging het over de knopen die ik kreeg via een vriendin, dat daar van die mooie met een hert tussen zaten en dat ik toen ook al aan die collega had moeten denken. Zij 'is' van de Scandinavische invloeden en elanden. Of zij die knopen mocht hebben? Natuurlijk! Maar dan mag het ook echt iets worden zeg maar, dus nu is zij opeens de eerste die iets heeft gekregen door de actie.

Ik naaide de knopen op een label, zocht een afbeelding van een eland om in flockfolie mee te sturen, deed dit in een genaaide envelop met een hert erop;

Warme winter groet (want tjonge wat is het naar grijs weer)
Christel

Nagenieten

Zoals ieder jaar waren wij ook dit jaar (op de helft van het vorige jaar) naar de sneeuw. Geen geweldig sneeuwjaar dit jaar maar genoeg om van te genieten en flinke meters te kunnen maken.

Voor een zieke vriendin thuis appte ik iedere dag een andere berg, mooie plaatjes genoeg om ons heen.

 

Een bijzondere vakantie omdat we dit jaar voor het eerst alle vier op de berg waren. De kleine dame besloot dat ze ook wel met de grote lift kon en maakte dat ook in tempo waar. Een nieuwe ervaring in de wintervakantie.

 

Helaas is het werkende leven al weer een tijdje bezig, is er hier geen sneeuw of blauwe lucht maar vooral grijs in vele variaties. Ik kijk uit naar de lente!!

 

groet,

Christel

 

 

Iets 'moeten' maken...

Ken je dat.. dat je na een dag (of week) werken even iets 'moet' maken? Ik heb dat regelmatig. Mijn werk bestaat uit veel praten en soms lijkt dat tot helemaal niets te leiden. Niets lekkerder om dan achter de naaimachine te gaan en iets concreets te  maken, iets wat af is, wat ik kan bekijken en in handen kan hebben.
Zo maakte ik woensdagochtend een kadotasje op verzoek van de kleine dame. Zij had haar eerste kinderfeestje en dan ook nog van een van haar liefste vriendinnetjes. Op weg naar school was ze bozig want voor de grote dame maak ik die wel en voor haar niet en nu is het zeker te laat! Nee hoor, kan best.

Vervolgens heb ik meteen een soort voornemen waargemaakt; eindelijk eens gaan rommelen met het inzetten van een rits. Ik had er al wat over bekeken, in mijn hoofd een plan gemaakt en een restje stof en een (oude) rits lagen er natuurlijk ook wel. De voldoening van dat ik het heb gedaan en dat het ook nog redelijk is gelukt zijn groot!

Ik weet best dat het niet helemaal goed is en best netter kan maar ik ben er voor een eerste poging blij mee (en de dametjes ook, ze zijn in strijd over wie 'm mag hebben..)

groet,
Christel

2014

Mijn eerste blogje dit jaar dus voor jullie allemaal een mooi jaar gewenst! Ik hoop natuurlijk ook dat jullie fijne feestdagen hebben gehad en een lekkere kerstvakantie (voor wie die had).
Wij waren een week naar de sneeuw, foto's volgen later. Even wennen om weer terug te komen, het was daar niet koud maar hier vroeg de kleine dame of het al lente was, of Nederland de winter had gehad toen wij in Oostenrijk waren. En het is hier zo lang donker... in Oostenrijk is het om 7.30 's morgens licht en dan is het hier wel somber hoor, in de auto naar mijn werk.

Van voor de kerst hadden jullie nog iets van mij tegoed. Ik mocht Jessica van Jes Tekst helpen met haar kerstattentie voor haar klanten. Ze begon een jaar geleden als freelancer, stoer! Ze bedacht wat ze wilde geven en ik mocht daar een creatieve en knalroze twist aan geven. Wat leuk om te doen!

 

Groet,

Christel

Winterhuisje

Op vrijdag zijn de meneer van het hout en ik (nog) allebei vrij terwijl de dametjes gewoon naar school moeten. Af en toe is er zo tijd voor iets extra's. Pas togen wij naar een groot tuincentrum in de buurt om inspiratie op te doen. Ik zag meer dan mogelijk is om na te maken, te gebruiken om het net even anders te maken enz. De meneer van hout plaagde mij daar mee, dat ik eigenlijk geen tijd meer had om te kijken omdat ik naar huis wilde.. om vervolgens thuis de schuur in te gaan en daar de rest van de middag te blijven. En met resultaat!!
Het begon met een blokhutje... daarmee was de inspiratiebron aangeboord en kwam er nog veel meer mini-spul uit zijn handen. Hiermee is het klaar zegt hij (maar dat zei hij gisteravond ook al en toen kwam er nog een tafeltje bij).

Het leuke is ook nog eens dat vrijwel alles is hergebruikt, het is afvalhout, stokjes die eigenlijk allang weggegooid zouden worden, dieren van de dametjes enz. Bovenal is het sfeervol! Eigenlijk gaat het steeds meer lijken op het droomhuis van de meneer van hout..

Wij dromen bij het huisje van winter, sneeuw en bergen en nemen even vakantie om vooral voor die sneeuw te duimen. Ergens in januari blog ik verder..

Fijne dagen voor jullie allemaal met goede wensen voor iedereen die je lief is!

Groet,
Christel

Letterbak

Op mijn verlanglijstje stond een huis, een letterbakhuis. Waarom? Tja..eh.. voor de heb, gewoon omdat me dat leuk leek.
Gelukkig bestond er ook dit jaar de 'sinterklaas van het hout' en wilde hij mijn wens wel inwilligen. Het huis staat in het voorraam (bij ons de keuken) maar dat fotografeert zo slecht. Voorzichtig uit de vensterbank getild dan maar.

Nu gevuld met kerstspullen, mogelijkheden te over!

Winterse groet,
Christel

Mooie kadootjes van de swap

Welkom nieuwe volgers! Leuk om te zien hoe het aantal langzaam maar zeker blijft groeien.

Ik deed mee aan haar swap en stuurde deze hangers naar haar toe. Lieve reacties lieten jullie achter op mijn berichtje en op Facebook, dank daarvoor.
Dinsdag was er bij de post een envelop.. de dametjes wilden hem heel graag meteen openmaken maar moesten van de meneer van het hout wachten totdat ik uit mijn werk was. Lastig hoor, dat werk van mama's.
Wat een kadootje is zo'n envelop, met 4 ornamenten en een kleinigheidje van Janina. Het is allemaal meteen in de boom gehangen.

Dank je wel curly creative , Effie Maakt , Susan en juffertje in het groen (ik weet niet precies welk blog van haar is).

Nogmaals dank Janina voor het organiseren!!

groet,
Christel

Houten kerst

De meneer van het hout ging zijn schuur in en verwerkte een deel van zijn doos met 'hout om op te stoken'.
Zit er iets bij waar je interesse voor hebt? Mail me gerust; houtendraad@yahoo.nl

groet,
Christel

Kerstfair

De grote dame zit sinds de zomer op een andere school, een spannende maar goed uitpakkende keuze. En een nieuwe school is een nieuw netwerk, nieuwe gewoontes en nieuw tradities. Deze school houdt een kerstfair en daarvoor zochten ze spullen. Dan weet de grote dame al snel haar ouders te vinden want tja.. spullen maken dat doen wij.
Nu had ik o.a. uit de erfenis kerststof gekregen, traditionele kerststof. Dus achter de naaimachine voor dingen die de kinderen zelf ook kunnen kopen en de schuur in om nog weer eens een berkenstam in schijfjes te zagen.

De grote dame is helemaal tevreden, de kleine dame boos want 'ik heb ook kerstmarkt, wat maken jullie voor mijn school?' Eh.. bij haar op school worden door de kinderen gemaakte producten verkocht.. ach vooruit, we gaan nog wel even verder.

Warme groet,
Christel

Kerstornamenten-swap

Zij organiseert dit jaar een kerstornamenten-swap en in een onbewaakt moment gaf ik mezelf op om mee te doen. Nog geen idee met wat maar het idee is zo leuk. Eerst nog wat bepaald door Sinterklaas speelde het nog niet zo, al kwam al snel het zeurstemmetje opzetten. 'kan ik wel iets origineels/moois verzinnen, zou het wel goed genoeg zijn, de anderen maken vast iets mooiers/originelers/ingewikkelders/creatievers' enz. enz. En vervolgens verschenen er via Pinterest de meest prachtige creaties, dodelijk voor mijn durf.
Wat me gered heeft is dat het mijn eer te na was om niets op te sturen, da's namelijk nog naarder dan iets te simpels in te sturen. Dus stuurde ik dit op

en hoop maar dat het aan de verwachtingen van de anderen voldoet (of dat blijkt dat ik mijn eigen lat -alweer- veel te hoog heb gelegd.

Nu afwachten wat er terug komt per post.. spannend hoor.

groet,
Christel