Ruimte voor iets nieuws

Eindelijk was er in mijn hoofd weer eens ruimte voor iets nieuws. En vast niet geheel toevallig liep ik in de  bibliotheek tegen dit boek aan

 

Een boek wat patronen in tekeningen combineert met uitgeschreven patronen. Ik schreef het vast al eens eerder; patronen in tekeningen zijn een soort Arabisch of Chinees voor mij.  Ik kan er niets mee. De tekst redde me dan ook, tot mijn verbazing snapte ik het en werd het ook nog min of meer als op hun foto's (al zijn hun foto's natuurlijk beter).

 

 

De bloemenslinger uit het boekje! De grote en kleine dame aasden er al op, mooi niet, de bloemenslinger ging in eeder genoemde bloementas.

Het smaakte naar meer dus wie weet krijgen de dametjes hun zin nog wel ergens dit voorjaar.

 

Warme groet,

Christel

 

Een soort van in de herhaling

In januari schreef ik hier al over een aantal blauwe tassen die er lagen en die ik zo niet wilde gebruiken maar ook niet weg wilde gooien. Nu vond de ontvanger van deze de tas gelukkig mooi maar ik wil dan niet nog een keer hetzelfde projectje maken. Wel had ik een duidelijk beeld voor wie tas 2 moest worden.
Gaande weg (is dat eigenlijk goed Nederlands?) ontstaat er dan een plan in mijn hoofd, bijna onbewust. Want ik geef graag plantjes als kado, vooral bolletjes. Deze vriendin is echter allergisch voor dat soort zaken, moet dan alleen nog maar niezen. Blijkbaar vind mijn systeem dat ingewikkeld, ook aangezien ik chocola of iets om te douchen ook wat afgezaagd vind.
En zo begon tas 2 met bloemetjesstof

 

Een stofje wat zij zelf een keer (in die hernia periode) op mijn verzoek meenam uit een grote geel-blauwe winkel.

De bloemen zijn met Vliesofix over de reclame heen gegaan, ondanks dat dit de binnenkant is. Er kwam nog een vak in, de handvaten werden opnieuw ingekort, een magneetsluiting erop, een binnenvak erin en natuurlijk een bijpassend ritstasje voor kleine spulletjes;

Klaar!!
Er ging nog wat in maar daarover later meer.

Warme groet,
Christel

Gevonden voor mij

Ergens in mijn hele periode van niet kunnen en liggen was er een rommelmarkt. Verschillende mensen vroegen 'moet ik nog wat voor je meenemen?' Dat is een super lastige vraag bij een rommelmarkt want meestal zoek ik niet wat  maar vind ik iets (of iets vind mij). Dus tja... mijn moeder scoorde een bureaulampje voor de kleine dame -maar die bleef verstopt tot sinterklaas-  en wist dat wat wijnglazen wenselijk zouden zijn. Maar verder... geen idee.
En dan heb ik van die mensen om me heen waar ik een warm gevoel van krijg. Eén van hen nam een tafelkleed voor me mee. Er zaten wat vlekken op maar, zei ze, 'met deze bloemen erop vond ik het echt wat voor jou'. Lief!

 

Handgeborduurde bloemen met hun namen erbij, prachtig! Geen idee wat ik er van ga maken, er komt vanzelf een plan voorbij.

 

Warme groet,

Christel

Familiedag

Dit weekend had ik een familiedag met de broers en zussen van mijn moeder en hun kinderen. Iets wat we eigenlijk iedere 5 jaar doen maar nu 12 jaar geleden was. Mijn broer en ik organiseerden het, hartstikke onhandig dat ik plat kwam te liggen natuurlijk, al nam een neef uit de buurt het uitvoerende deel meteen van me over.
Gelukkig ben ik net mobiel genoeg om wel wat creatieve dingen te kunnen toevoegen, zo maakte ik de tafelversiering

door uit de oude fotoalbums van mijn moeder leuke foto's te fotograferen, printen en op lege wijnflessen te plakken. Leuke discussies leverde dat meteen op wie wie was. De flessen zijn na afloop mee naar huis gegaan met degenen die erop stonden, grappig want ik had ze neergezet voor de glasbak.

Tijdens het opknappen van de eendaanhanger had ik via FB een oproep gedaan voor een onderstel van een aanhanger. Een van mijn nichten wees mij erop dat haar ouders er nog 1 hadden staan en die mochten wij overnemen voor een fles Jonge Jenever

Dus daar deed ik min of meer hetzelfde mee. De fles is op de familiedag nog een aantal keren bij mij terug gekomen 'omdat ik het verhaal hierbij zou weten'. Zeker!!

Onze familie staat bekend om het over en weer delen/lenen/uitwisselen van spullen. Ik hoorde straatstenen, bakken, lappen en nog veel meer van eigenaar verwisselen die dag. Ikzelf viel ook in de prijzen, een nicht had opgeruimd en nam stof mee, een ander o.a.

krijtbordjes met een klein knijpertje erachter

houten knopen met magneetjes erachter en prachtige stickers (geen foto).

Een andere nicht (ik heb nogal wat nichten inderdaad) vroeg via FB wat ze voor me mee kon nemen uit haar knutselvoorraad nu ik alleen meer lig. Ik vroeg om borduurzijderestjes, nog moeten selecteren is geen probleem.

 

 

Omdat ik van haar wist dat er wat kwam (en van de anderen niet, sorry!) maakte ik er een soort ruil van en maakte ik voor haar

een doosje met labels. Lang leve de Big Shot!
En ik deed dit creatieve idee op

Al met al werd ik thuis gebracht in een afgeladen auto, natuurlijk met mijn geleende stretcher waar ik de hele dag op had gelegen maar ook bloemen, chocola, fruit, plantjes, druivengelei en nog veel meer als bedankje voor het organiseren.

Het was een topdag waar nog lang van wordt nagenoten en over wordt gesproken!
En daarbij was het voor mij een heerlijke afwisseling in de weken van liggen om ergens anders te liggen en zoveel mensen te spreken! Dank allemaal!

groet,
Christel

Pastel

Pastel in ons huis, da's best gek want pastel is niet een kleur die ik uit mezelf snel zal kiezen, nog voor 't huis nog voor mijn kleding.
Toch zag ik opeens dat pastel ons huis binnen was gekomen, onverwacht maar leuk genoeg om te mogen blijven staan.

Groet,
Christel

Geel

Geel is niet mijn kleur, nooit geweest ook maar sinds we een keer een huurhuis toegewezen kregen waar ik binnen mijn zonnebril op moest is het helemaal klaar met geel. Maar er is een uitzondering; koolzaad, het liefst velden vol:

Genieten van ons polderlandschap!

groet,
Christel

Roze

Ondertussen is ze 5, de kleine dame en jawel, dan is roze en glitters helemaal geweldig. Voor het grote mensenfeestje werden de uitnodigingen sterren (foto vergeten te maken..), voor het kinderfeestje was een bloem prima. Dus combineerden de meneer van het hout en ik onze kunsten

Ze was er erg tevreden over!

groet,
Christel

Haarspeldjes

Naar aanleiding van een eerder blogje mocht ik haarspeldjes maken, de roze sterren voor wat jongere meisjes en zachte pastels voor een bijna puber-meisje

Zoals altijd waren de dametjes het er niet echt mee eens dat dit een opdracht was en dus het huis verliet... tja... ze kunnen ook echt teveel haarclipjes hebben..

Groet,
Christel

Wiep

Eindelijk, daar is ze dan! Vrijdagmiddag werd Wiep geboren, dochter van lieve vrienden van ons en klein zusje van 2 stoere mannen.
De mama van Wiep had al eerder aangegeven wat voor slinger ze wilde, een nieuw model voor mij dus het was even afwachten of ik daar tijd genoeg voor had, zo tussen geboorte en bezoek. Vrijdag is geen werkdag, de dametjes waren logeren dus ik had tijd en, ook niet geheel onbelangrijk, het lukte! De W is geen aanrader om te herhalen, maar vooruit.

 

Daarnaast vulden we vaasjes met roze bloemen en kreeg Wiep een rieten poppenmandje.

 

Moeder en docher maken het goed (vader en zonen ook trouwens). De meisjes waren onder de indruk van haar mini-maatje en durfden haar (nog) niet vast te houden. Gelukkig zien we elkaar straks een week op de camping, dan gaat dat wel over.

 

groet,

Christel

Eindelijk echt lente!!

 

Eindelijk is het echt lekker weer, komt de tuin volop tot bloei, kan de achterdeur open blijven staan en spelen de dametjes eindeloos buiten.

GENIETEN!

 

Jammer dat ik morgen gewoon weer aan het werk moet.. zucht...

 

 

Fijne week allemaal!

Christel

Lente-geluk

Het was zo heerlijk, het begin van de week... en toen moest ik natuurlijk gewoon werken. Wetende dat het alweer gaat vriezen en misschien zelfs sneeuwen haalde ik toch gisteren de winterdingen weg. Klaar ermee, Lente in huis!

 

 

De lente-letters maakte de meneer van het hout vorige lente, het leuke dingen rekje eronder is van pas gelden. De bloemen zijn van lieve mensen om mij heen, omdat ze vonden dat ik het nodig had (wat wel klopte deze week). Verwend dus met lente-geluk, genieten!

 

Fijne dag met nog wat zon,

Christel

een luie zondag

Vandaag hoefde er eigenlijk niet zoveel, heerlijk! Dus met beide dames een atelier geopend, tenminste, in zo'n tempo werd er geverfd, zeker door de kleine dame. De grote dame ging meer volgens haar plan te werk, ze snapte dan ook waar we voor verfden
(waarom? dat komt later!)

En we gingen bloemen plukken, madeliefjes, boterbloemen, paardebloemen èn mijn favoriete buitenbloem (onkruid?) van dit moment van het jaar; Fluitekruid!

Ik zou het liefste armenvol plukken maar weet ook dat het in een vaas niet zo lang staat. Jammer!

groet,
Christel