Houtkachel

Met een meneer van het hout in huis kon het misschien ook niet uitblijven, we hadden er al vaak over gesproken. Een houtkachel in huis... we hebben geen hele grote woonkamer, een lange tijd waren de kinderen nog te klein, zouden we niet gaan verhuizen, waar moest die dan staan, wat zou dat wel niet kosten...
Alle bezwaren aan de kant nu, dametjes groot genoeg, we gaan niet verhuizen en de kosten vielen eigenlijk heel erg mee.
Dus we hebben een houtkachel gekocht! Onze grootste wens/eis was dat we het vuur goed konden zien, dat is tenslotte het grootste doel voor ons. Dus een groot glas en gezien het formaat van onze woonkamer geen al te grote kachel.

Voor de meneer van het hout een reden om het houthok uit te breiden en vol te hakken (geen foto's van voor of van een leeg houthok, het ging zo snel).

De kachel stond in de hoek van de kamer, gewoon om er al aan te wennen. Jaja, dat duurde natuurlijk niet heel lang.

Het grappige is dat we er eigenlijk helemaal niet hoeven te wennen aan de kachel, het hoort echt bij ons en ons huis. En de warmte.. heerlijk!!

Warme groet,
Christel

Rust?

Het lijkt wel rust hier op mijn blog, alsof er helemaal niets gebeurd enzo... Lijkt ja, dat staat er. Rust en ons huishouden lijkt niet zo passend. Stilzitten al helemaal niet. En toch is er even niet zo veel te bloggen.
Wat ik dan wel doe? Foto's inplakken, muurtjes verven (stukje bij beetje), steeds wat meer gaan werken, beginnen aan projectjes en die niet afmaken waardoor er niets te bloggen is en nieuwe gerechten koken. Dat koken van 'nieuwe' dingen is begonnen sinds ik meer thuis ben en wel weer wat kan. Koken kan in etappes en dan heb ik toch het idee dat ik iets zinnigs gedaan heb met mijn dag.
Die muurtjes verven is zo'n klus van 'je begint ergens aan...' De meneer van hout is bezig een houtkachel te plaatsen. Maar voordat die kachel voor de muur ging wilde ik toch echt die muur verven, en tja, dan moet die andere muur ook, en achter de kast en...
Terwijl ik dit schrijf schuift een ladder voorbij mijn raam op de eerste verdieping..
Het komt af maar er komt niet veel concreets uit mijn handen...

Tot binnenkort!
groet,
Christel

Recyclen en een kadootje

Nu ik weer mobieler ben kan ik ook weer bij verzamelingen die zich de afgelopen weken/maanden hebben opgehoopt. Onder mijn bureau is zo'n plek, helemaal volgestapeld. Dus gingen er weer dingen op de weggeefhoek, naar vrienden, de rommelmarkt enz. En kwam ik 3 van deze tassen tegen;

 

 

 Hartstikke milieuvriendelijk om te gebruiken natuurlijk maar niet echt leuk of mooi (behalve de blauwe kleur dan).
Dus naaide ik wat over de reclame

 

En vervolgens nog wat bloemetjes (gehaakt, jawel, voorraad genoeg hè).

Helaas was het toen nog lang niet wat ik voor ogen had. Dus handvaten ingekort, sluiting gemaakt, voering met binnenvakje erin. Gaandeweg kreeg de tas ook een bestemming trouwens, het moest een haaktas worden. Tot slot nog twee ritsetuitjes erbij voor een klein project, wat bolletjes of wat dan ook.

Met regelmaat beland ik in een discussie over perfectionisme hier in huis... nou dat heb ik zullen we maar zeggen. Ik zie een rij dingen die ik anders had moeten doen dus zal ik 'm nou wel weggeven... als het lukte was het bedoeld als kadootje, maar is het goed genoeg gelukt... Nog wat beraad gevoerd met een vriendin en mijn moed verzamelt (ken je dat gevoel?)
Volgens mij vond de ontvangster het leuk... smile..


Groet,
Christel

Woensdagmiddag; regen en ziekjes

Het is woensdagmiddag en het regent, daarbij nog eens een buikgriepvirus wat hier flink huishoudt.. wat moet ik doen, ik weet niets, ik verveel me... Gelukkig heeft de grote dame een vriendje te spelen, dat scheelt al wat verveling. Maar dan wordt er, zeker door de kleine dame, een groter beroep op mij gedaan dan mijn lijf leuk vind. Gelukkig 'lag er nog wel wat'.
Een tijd geleden kocht ik de koekjesstempel bij de HEMA. Een beetje tegen beter weten in, ik heb er al 1 met vaste letters en dat werkt bij mij toch niet. De letters lopen door tijdens het bakken. Iemand tips? Maar goed, deze heeft losse letters en daar zag ik ook wel andere mogelijkheden mee.
Dus de koekjesstempel, de spullen van de gewone klei en een pakje zelfdrogende klei (van de A, tegenwoordig standaard op voorraad). De kleine dame is volop aan het leren lezen dus die letters waren magisch, de groten gingen hun eigen gang.
Geslaagd!

Fijne dag verder!
Christel

Post

Bij het opruimen zag ik dit mooie kaartje weer

Ik kreeg het in december al van Tartelette Maison als bedankje voor de give away die zij bij mij won.  De sneeuwvlok haakte zij met de wol uit het pakketje. De sneeuwvlok moest ik wel even losmaken van de tak voor het raam waar die bij de andere sneeuwvlokken hing.

Daarnaast kreeg ik van Tinie een bedankje omdat ik meedeed aan haar Give Away. Een extra verrassing omdat ik net een paar dagen geen blogjes had gelezen en dus even had gemis dat ik wat kreeg, het lag zomaar in mijn brievenbus.

Dank lieve dames!

Warme groet,
Christel




 

Kerststallen

Kerststallen in januari? Ja hoor, ik vind dat het nog wel kan. Wij waren namelijk net na de kerst in Oostenrijk en zagen daar nog allerlei mooie kersttaferelen.
Deze kwamen me buiten tegen, naast de kerk onder een afdak. Kan me weinig plekken in Nederland voorstellen waar dit zo mooi en lang kan blijven staan zonder dat er wat gebeurd.

In de kerk ernaast was er natuurlijk ook één, een grote, die een flinke hoek van de kerk vulde. Echte bomen erachter waar de ster in hing, een os en ezel die om een hoekje kijken, een jongentje die toevallig voorbij lijkt te komen

En deze was in een nabijgelegen dorp waar we met de skibus naar toe gingen. Daar zit een houtsnijder met prachtige spullen (geen foto's, de winkel was helaas dicht) waar buiten de winkel dit handgemaakte houten gezelschap stond. Prachtig!

Bakkerij museum

Hier schreef ik al over musea, toen een goedkope actie via de Lidl. Zowel de grote als kleine dame zijn behoorlijk dol op musea. Bij de kleine dame is het belangrijk dat er een opdrachtenblad, speurtocht of wat dan ook bij is, de grote dame wil er vooral iets nieuws zien en leren.
Voor ons was dat reden om Sinterklaas dit jaar museumjaarkaarten te laten brengen, een walhalla voor de dames. Er werden meteen lijsten gemaakt met waar we in ieder geval (weer) naar toe 'moesten'. Beeld&Geluid (want daar was de kleine dame nog niet), Rijksmuseum (hoog op het lijstje van de grote dame, al ruim een jaar), nog een keer naar Zuiderzeemuseum Enkhuizen (daar waren ze met de meneer van het hout, ik lag toen nog plat).
Om oma en opa en oma te bedanken voor al hun goede zorgen het hele jaar en extra veel het afgelopen jaar kregen zij ook een museumjaarkaart. Nog meer lol vonden de dametjes.

Dit weekend deden wij de aftrap en gingen naar het Bakkerijmuseum in Hattem, met oma. Mèt speurtocht naar koekenmannetjes, een vragenlijst èn een peperkoekpoppetje bakken. Wat een leuk, knus museum!

Na afloop bij de auto zeiden ze 'we kunnen nog wel even naar een ander museum gaan!' Nou nee, 1 tegelijk. Bleek dat de kleine dame nog niet echt een beeld had van een jaarkaart, ze wilde zoveel mogelijk musea in dit weekend ;-)

Wordt vervolgd...

groet,
Christel

Ps. Foto rechtsonderin; suikerbeesten! Dat kreeg ik vroeger altijd in December van mijn tante, wat een jeugdsentiment. Helaas verkochten ze ze niet in de winkel, anders had ik er meteen 2 meegenomen, voor mijn broer en mezelf.

Winter?!

Het lijkt maar geen echte winter te willen worden. Niet alleen hier trouwens, de meneer van het hout had hevige stress of er wel sneeuw zou vallen voordat wij naar Oostenrijk afreisden. Zoveel stress dat er zelfs 'niet gaan' als optie voorbij is gekomen. Maar we gingen natuurlijk wel al was het de eerste dagen inderdaad wat minimaal met de (kunst)sneeuw. Gelukkig ging het na een paar dagen sneeuwen, niet altijd evenveel maar wel lang achter elkaar.
Of zoals de kleine dame zei 'Nu sneeuwde het toen ik uit bed kwam, toen ik naar bed ging sneeuwde het nog en nu kom ik weer uit bed en sneeuwt het nog steeds. Denk je dat nog stopt?' Dat deed het, na 48 uur. Het leverde prachtige plaatjes op

Gevonden voor mij

Ergens in mijn hele periode van niet kunnen en liggen was er een rommelmarkt. Verschillende mensen vroegen 'moet ik nog wat voor je meenemen?' Dat is een super lastige vraag bij een rommelmarkt want meestal zoek ik niet wat  maar vind ik iets (of iets vind mij). Dus tja... mijn moeder scoorde een bureaulampje voor de kleine dame -maar die bleef verstopt tot sinterklaas-  en wist dat wat wijnglazen wenselijk zouden zijn. Maar verder... geen idee.
En dan heb ik van die mensen om me heen waar ik een warm gevoel van krijg. Eén van hen nam een tafelkleed voor me mee. Er zaten wat vlekken op maar, zei ze, 'met deze bloemen erop vond ik het echt wat voor jou'. Lief!

 

Handgeborduurde bloemen met hun namen erbij, prachtig! Geen idee wat ik er van ga maken, er komt vanzelf een plan voorbij.

 

Warme groet,

Christel

Dingen waar ik blij van word

Voor iedereen alle goeds voor 2015!! Geluk, gezondheid, inspiratie en creativiteit en alles wat je nog verder wenst.

Januari is zo'n saaie maand, zo donker zonder de lichtjes van kerst en nog niet eens bijna lente. Dus op zoek naar lichtpuntjes! Dingen waar ik blij van word;

Een mooi bordje van de kringloop;

Een kaartje van een collega;

Ze schreef erop dat ze bij dit kaartje aan mij moest denken maar niet goed wist waarom. Ik wel, ik kreeg er een grote glimlach van.

Een engel van Susan

Een stempel met lak

Waar wordt jij blij van?

Fijne dag!
Christel