Voor ons een behoorlijk onbekende sport, dat hebben noch de meneer van het hout als ik ooit gedaan dus er ging een wereld voor haar, maar ook voor ons open.
En dus kwam er een stick, bitje, ballen, scheenbeschermers enz. bij en moest die stick in een tas. 'Maar niet in zo'n gewone mam, die vind ik gek'. Oké, dat was duidelijk.
Dus maakte mijn hoofd eerst plannen voordat ik het mijn handen liet uitvoeren, het mocht niet te roze want dat is wel een beetje uit en moest het meisjesachtig stoer zijn...
Dit is het geworden
en ze is er mega-trots op!
Groet,
Christel
