Soms...

Soms zijn er momenten dat het liggen me enorm zwaar valt en ik zwaar gefrustreerd ben dat het zo lang duurt en dat ik niet kan uitvoeren wat mijn hoofd allemaal verzint of wat ik tegenkom op het weg.
Vandaag was een dag waarbij het liggen het perfecte excuus was om niet naar buiten te gaan, niet de regen in. Dus eh... vandaag heb ik dan maar gedaan alsof ik genoot van het liggen.
Het wordt vanzelf weer dit

 

En wie weet kan ik dan wel ff naar buiten.

 

Op mooie herfstdagen!

Christel

 

 

Terwijl ik plat lig

Geveld door Ischias of hoe je het ook wilt noemen, een ontsteking van een zenuw vanuit mijn bil over mijn hele rechterbeen, achter. Dat betekent dat ik niet kan zitten en niet op mijn beide zijden kan liggen. Dan blijft dus rug- en buikligging over, gecombineerd met slaapverwekkende medicijnen (die gelukkig wel ook iets tegen de pijn doen). Wat levert dat nou op?
- k houd niet van spelletjes doen op mijn telefoon als tijdverdrijf
- k houd niet van domme tv programma's, eigenlijk sowieso niet zo van tv kijken
- heb de tijd genomen  (duurde 2 dagen uitzoeken en lezen met die gekke medicijnen) om een beter energie contract af te sluiten
- kan wel loomen en voorlezen in deze posities
- heb de stapel tijdschriften naast mijn bed weggewerkt (lees; gelezen, bepaald wat er mee moest)
- heb een stapel citaten en teksten voor een activiteit in september
- heb de knoop doorgehakt over een opleiding gaan doen
- heb van de stapel mooie papiertjes enveloppen gevouwen (dat viel liggend trouwens best tegen)
- ga de slaapzak van de meneer van het hout repareren
- heb met de dametjes alles Suskes en Wiskes (en dat zijn er veel!) weer op volgorde gelegd zodat we een lijstje konden maken welke er nog missen. En vervolgens ging de grote dame met de meneer van het hout naar het Stripspektakel en werd de lijst wat er nog mist weer een stuk korter
- lees ik af en toe een stuk in een boek
- val ik in slaap als ik in een stille omgeving op m'n rug lig (medicijnen)
- word ik regelmatig naar fysiotherapie en accupunctuur gereden
- maakte ik met de kleine dame cakejes en met de grote musli-repen (en dan in 4 of 5 delen want ik moet tussendoor liggen) want ze moesten nog de nieuwe oven uitproberen
- heb ik morgenochtend een haakles van Tinie
- blijkt de brievenbus en glasbak op dit moment echt ver lopen te zijn
- ben ik superblij met mijn lieve mam die de was meeneemt en schoon en gestreken terug brengt
- Lootte iemand een naaimachine voor mij op de weggeefhoek en mag ik nog gaan kijken of ik die aan de praat krijg
- kreeg ik een lief zelfgemaakt kaartje
- een prachtig zelfgemaakt doosje met lekkere chocola
- een haaktijdschrift met haaknaalden om me te motiveren


Dus ja, het doet een hoop pijn en alleen maar in huis zijn is best saai maar het zo op een rijtje zetten is wel lekker


Warme groet,
Christel