Sommige dingen moeten bij mij wat sudderen. In mijn onderbewuste ben ik dan blijkbaar ergens mee bezig, een besluit, een keuze. Het suddert, wordt gefilterd, nog eens heroverwogen... En dan komt er een inzicht of soms ook een schop onder mijn kont.
Die schop was er gisteren, op een enorm inspirerende dag over het naar het volgende niveau brengen van je eigen bedrijf.
Mijn valkuilen zitten bij het maken van keuzes en stellen van prioriteiten. Dat wist ik echt al wel hoor, maar de manier waarop het hier gezegd werd was wel heel verhelderend.
Al langer merkte ik dat het te veel is, een blog hier met daaraan een facebook-pagina, een zakelijke pagina met blog en facebook, een privé Facebook en dan nog iets bijhouden voor de speelotheek. Het schrijven is niet zozeer het probleem maar als ik het doe dan wil ik het ook goed doen. Dus 2 x per week hier iets bloggen en dan dus iets gemaakt of gedaan hebben, reageren op wat anderen doen, een plan maken enz.
Het combineert niet meer...
Dat doet wel een beetje pijn want Hout&Draad is wel een beetje 'mijn kindje', mijn eerste zichtbare stap naar mezelf laten zien, een tijd lang mijn stok achter de deur om weer creatief te zijn.
Op dit moment kies ik ervoor mijn bedrijf alle aandacht te geven en daar mijn creativiteit op los te laten.
Ik blijf zo af en toe mee lezen en reageren, ik zeg ook niet dat ik nooit meer terugkeer hier. Het blog blijft bestaan, wie weet wat de toekomst brengt.
Voor nu dus niet meer hier, af en toe nog wel wat creatiefs via instagram.
Dank voor al jullie reacties en lieve woorden, de kadootjes via allerlei wegen in welke vorm dan ook!
Warme groet,
Christel
