Ondanks dat ik nu (een beetje) kan haken, vind ik het ingewikkeld dat ik niet even achter de naaimachine kan. Ik word er blij van om iets te kunnen maken, al is het maar een hartje. Daarnaast was ik doorlopend mijn haaknaalden kwijt, m'n schaartje enz. wat me behoorlijk irriteerde.
Dus er moest een haaknaaldenetui komen, min of meer gebaseerd op het etui voor mijn schminck-kwasten waar ik in 2012 al over blogde. Gelukkig wilde Tinie, mijn haakjuf, wel even een foto van die van haar appen en kon ik beide dingen combineren.
Ik bedacht dat ik dan ook wel meteen voor mijn 'mede-cursisten' een etui kon maken en 1 extra voor als Hout&Draad straks weer een blogverjaardag heeft. Het maken gaat stukken langzamer dan zonder hernia, echt stukje bij beetje. Strijken en knippen, de volgende dag wat spelden, dan weer wat naaien enz, het was een langdurend project. Belangrijk is dat het is gelukt en misschien wel nog belangrijker dat ik er blij van werd. Heerlijk om weer even wat op mijn naaimachine te kunnen!
Het werden 4 totaal verschillende etui's op basis van wat er op voorraad is (dat is dan ook echt ruim voldoende...). Het grappige is dat ik niet heel gericht heb gezocht welke voor wie zou zijn maar toen de 2 vriendinnen mochten kiezen, kozen ze wel dat wat ik al makend bij hen had gedacht.
Ik heb zelf de donkerblauwe gekozen, een retro-stofje bij mijn moeder van zolder, en natuurlijk meteen in gebruik genomen. Heerlijk om in 1 greep alles wat ik nodig heb bij de hand te hebben.
Warme groet,
Christel
Ps. Welkom nieuwe volgers!
En dank jullie allemaal voor alle lieve reacties op mijn voortdurende hernia. Later deze week volgt de operatie en kan hopelijk het revalideren gaan beginnen.
