Creatijd?

Opeens zag ik dat ik al een hele tijd weinig heb blog over wat ik maak... dat is natuurlijk wel waarvoor ik met dit blog begon.
Nu stond het maken ook wel even op een laag pitje. Ik wil ook graag goed starten met mijn bedrijf en daar gaat redelijk wat tijd in zitten. Ik merk dat ik zoekende ben met bloggen, ga ik nog door, wat ga ik dan bloggen, hoe vaak.. vind ik het sowieso nog leuk genoeg om door te gaan? Ik weet het even niet zo goed, ga er maar eens goed over nadenken.
Maar goed, ik had nog geen foto's gemaakt van de omslagdoeken van de dametjes;

De onderste is wat kleiner aangezien die dame ook wat kleiner is. De kleuren kozen ze zelf bij de Z..man.

Van wat andere wol ben ik ondertussen begonnen aan

een witte. Die zal z'n bestemming ook nog wel vinden. Het haakt heerlijk weg terwijl ik wat tv kijk of thee drink met een vriendin. Patronen haken blijft een soort abracadabra voor mij, wie weet leer ik dat nog eens.

Voor wie het leuk vindt, sinds kort zit ik ook op Instagram.

Warme groet,
Christel

wolmand

Zomaar in eens liep ik tegen een mooie, betaalbare oplossing aan voor het haakwerk waar ik mee bezig ben. In dit geval een omslagdoek voor de grote dame.

Daar word ik dan helemaal blij van!

 

 

 

groet,

Christel

Haken

Eerder liet ik al de wol zien die ik kocht, winterse kleuren inderdaad maar hé, zo'n snelle haker ben ik ook nog niet. Dus ging er een haakwerk mee naar Oostenrijk, om iets anders te doen dan alleen te lezen (al deed ik dat echt ook nog veel).
De meeste avonden haakte ik een stukje, op de terugreis met veel file haakte ik hele stukken. Thuis nog een stukje en toen opeens

Nu alleen nog even in leer om er een mooi randje om te maken. Heerlijk warm!

Groet,
Christel

ps. Het smaakte naar meer, geen probleem met de grote en de kleine dame in huis, ze hebben hun wol al uitgezocht.

Ruimte voor iets nieuws

Eindelijk was er in mijn hoofd weer eens ruimte voor iets nieuws. En vast niet geheel toevallig liep ik in de  bibliotheek tegen dit boek aan

 

Een boek wat patronen in tekeningen combineert met uitgeschreven patronen. Ik schreef het vast al eens eerder; patronen in tekeningen zijn een soort Arabisch of Chinees voor mij.  Ik kan er niets mee. De tekst redde me dan ook, tot mijn verbazing snapte ik het en werd het ook nog min of meer als op hun foto's (al zijn hun foto's natuurlijk beter).

 

 

De bloemenslinger uit het boekje! De grote en kleine dame aasden er al op, mooi niet, de bloemenslinger ging in eeder genoemde bloementas.

Het smaakte naar meer dus wie weet krijgen de dametjes hun zin nog wel ergens dit voorjaar.

 

Warme groet,

Christel

 

Recyclen en een kadootje

Nu ik weer mobieler ben kan ik ook weer bij verzamelingen die zich de afgelopen weken/maanden hebben opgehoopt. Onder mijn bureau is zo'n plek, helemaal volgestapeld. Dus gingen er weer dingen op de weggeefhoek, naar vrienden, de rommelmarkt enz. En kwam ik 3 van deze tassen tegen;

 

 

 Hartstikke milieuvriendelijk om te gebruiken natuurlijk maar niet echt leuk of mooi (behalve de blauwe kleur dan).
Dus naaide ik wat over de reclame

 

En vervolgens nog wat bloemetjes (gehaakt, jawel, voorraad genoeg hè).

Helaas was het toen nog lang niet wat ik voor ogen had. Dus handvaten ingekort, sluiting gemaakt, voering met binnenvakje erin. Gaandeweg kreeg de tas ook een bestemming trouwens, het moest een haaktas worden. Tot slot nog twee ritsetuitjes erbij voor een klein project, wat bolletjes of wat dan ook.

Met regelmaat beland ik in een discussie over perfectionisme hier in huis... nou dat heb ik zullen we maar zeggen. Ik zie een rij dingen die ik anders had moeten doen dus zal ik 'm nou wel weggeven... als het lukte was het bedoeld als kadootje, maar is het goed genoeg gelukt... Nog wat beraad gevoerd met een vriendin en mijn moed verzamelt (ken je dat gevoel?)
Volgens mij vond de ontvangster het leuk... smile..


Groet,
Christel

Post

Bij het opruimen zag ik dit mooie kaartje weer

Ik kreeg het in december al van Tartelette Maison als bedankje voor de give away die zij bij mij won.  De sneeuwvlok haakte zij met de wol uit het pakketje. De sneeuwvlok moest ik wel even losmaken van de tak voor het raam waar die bij de andere sneeuwvlokken hing.

Daarnaast kreeg ik van Tinie een bedankje omdat ik meedeed aan haar Give Away. Een extra verrassing omdat ik net een paar dagen geen blogjes had gelezen en dus even had gemis dat ik wat kreeg, het lag zomaar in mijn brievenbus.

Dank lieve dames!

Warme groet,
Christel




 

Granny's

Tijdens deze eindeloze periode van liggen leerde ik haken. Hartjes, bloemetjes, vlaggetjes,  en granny squares. Een hele stapel granny squares... maar dan? Gelukkig kwam de haakgroep, al is het op dit moment vooral een thee-uurtje, niet minder gezellig. Tinie wilde me wel uitleggen hoe ze aan elkaar moeten en ook dat blijk ik te kunnen;

Nu vraag je je misschien af of dit er al genoeg zijn voor een deken. NEE! Ik was alleen bang dat ik het aan elkaar maken zó saai zou vinden dat die stapel granny's nooit meer van die stapel af kwam. Dus eerst kijken of ik er echt iets van ga maken en dan ga ik als deze stapel op is gewoon  weer een nieuwe stapel maken. Dit doen mijn vingers bijna vanzelf en kan dus ook terwijl ik tv kijk of in een loos momentje (heb ik die dan?)

Warme groet,
Christel

Het haakpakketje en nog wat dingen

De winterfair is geweest, ik/wij kwam(en) een uur na aanvang en toen waren de boterkaaseneieren spelen al uitverkocht! Altijd fijn dat het werk niet voor niets was. Het was een leuke fair, vergeten foto's te maken, dat dan weer wel.
Gisteren voor het eerst weer buiten de deur gelunched met een lieve vriendin. De dametjes mochten naar de Sinterklaasfilm '' Sinterklaas en de magische ring". Het was een actie van de winkeliersvereniging, ze hadden de kaartjes in hun schoen gekregen.

(plaatje van Google)

 

De haak-give away verloopt dit weekend. De grote dame riep een getal en dat hoort bij

 

Tartelette Maison

 

Je mag me je adres sturen via houtendraad@yahoo.nl dan stuur ik het naar je toe.

 

Fijne dag vandaag!

 

Christel

Feestje en Give Away #2

Zoals we natuurlijk allang weten smaakt geven naar meer. En omdat het nog steeds November Geefmaand is en ik door mijn steeds verder herstellende lijf genoeg te vieren heb,  doe ik er nog eentje, een Give Away. Deze week is het een haakpakketje.
Ik schreef hier al over de haaknaaldenetui 's die ik maakte voor mijn 'mede-cursisten' aan de hand van een voorbeeld van'"de Juf". Ik maakte er 4 terwijl ik best wist dat ik er op dat moment maar 3 nodig had. Toen al met het idee om er ergens nog eens 1 cadeau te doen.

 

Dus geef ik deze keer een haaknaaldenetui weg

 

met 2 kleine bolletjes katoen

 

het Flow-haakboekje

 

en een haaknaald 3,5 in het blauw

 

Wil jij dit pakketje wel? Laat een bericht achter hieronder. Ik loot aankomend weekend.

 

Warme groet,

Christel

Alweer haken

Alweer haken? Tja... heel veel meer opties dan haken en lezen zijn er nog niet. Omdat de bloemetjes en hartjes wel heel snel gaan bedacht ik dat er iets moest komen waar ik iets langer mee bezig zou zijn (wie had dat gedacht, haha)

En ja, bij haken hoort voor mij ook echt het kunnen maken van een granny square. De haakjuf is de beroerdste niet en leerde me dat. Heerlijk, zo'n groeiende verzameling van vierkantjes.

De wol is nog steeds uit de restjesbak die in kleine stukjes ons huis in is gekomen, vorige eigenaar onbekend.

De wol raakt zo natuurlijk wel op dus ik ga maar eens online kijken wat de mogelijkheden zijn. Nu ik de foto zo terug zie hierboven wordt het wel veel geel, daar moet ik even rekening mee houden als ik verder haak.

Warme groet,
Christel

Nog meer hartjes

De harten van het restje dikke wol smaakten naar meer. Maar ja, de wol was op en winkels zijn buiten mijn bereik.. gelukkig heb ik dan van die hele lieve vriendinnen van wie er altijd wel 1 bereid is voor mij naar de winkel gegaan. Ik had op internet het voorwerk gedaan en kwam uit bij de wol van Zeeman, het bleef tenslotte een experiment.
Op die site vond ik ook deze kussenhoezen

en omdat ze toch al voor me ging vroeg ik haar die ook mee te nemen als ze er waren.
En dat lukte zoals je ziet.

De wol werd zwart/witte, rood/roze en donker paarse.
Ik maakte er dit mee:

en gaf ze aan verschillende goede doelen die crea-stands wilde vullen (Bazar van de kerk, fancy fair op de ene school, winterfair op de andere school). Het maken van de labels met transferpapier en het stikken van de stof lukt net, in etappes.

groet,
Christel

Hartjes

De juf leerde me al bloemetjes en, nog veel belangrijker, het begin van het lezen van een patroon. Het begin hoor, want als het uitgeschreven is snap ik het maar als het in afkortingen staat is het een soort andere taal die ik niet begrijp.
Lang leve Pinterest waar ik dit hart vond, een beschrijving die ik kan! Daar word ik helemaal blij van. De eerste ging in 1 x goed, iets wat natuurlijk enorm motiverend werkt! De 3 daarna trouwens niet maar oefening baart kunst.

 

En zo maakte ik er (o.a.) een kaartje van voor een lieve vriendin.

Na flink wat oefening bedacht ik dat ik ooit op de FB weggeefhoek een rest knalroze dikke wol had gekregen. Geen idee wat ik er toen mee wilde, het lag er nog. Dus de dikste haaknaald gezocht (een 10 bij mij, is er eigenlijk nog dikker?) en gaan proberen.

 

 

Eerst was het natuurlijk alleen het hart, maar daar moest nog iets bij. Wilmijn kreeg een zusje en op kraamvisite gaan zit er niet in, te ver weg voor mij de komende maanden nog. Dus maakte ik een pakje met een kadootje voor haar zusje, haar mama en voor Wilmijn. Een meisje van 5, dan moet rood/roze/patchworkstof toch aanslaan.

Dit idee smaakt naar meer...

 

Groet,

Christel

De naaimachine

Ondanks dat ik nu (een beetje) kan haken, vind ik het ingewikkeld dat ik niet even achter de naaimachine kan. Ik word er blij van om iets te kunnen maken, al is het maar een hartje. Daarnaast was ik doorlopend mijn haaknaalden kwijt, m'n schaartje enz. wat me behoorlijk irriteerde.
Dus er moest een haaknaaldenetui komen, min of meer gebaseerd op het etui voor mijn schminck-kwasten waar ik in 2012 al over blogde. Gelukkig wilde Tinie, mijn haakjuf, wel even een foto van die van haar appen en kon ik beide dingen combineren.
Ik bedacht dat ik dan ook wel meteen voor mijn 'mede-cursisten' een etui kon maken en 1 extra voor als Hout&Draad straks weer een blogverjaardag heeft. Het maken gaat stukken langzamer dan zonder hernia, echt stukje bij beetje. Strijken en knippen, de volgende dag wat spelden, dan weer wat naaien enz, het was een langdurend project. Belangrijk is dat het is gelukt en misschien wel nog belangrijker dat ik er blij van werd. Heerlijk om weer even wat op mijn naaimachine te kunnen!

 

Het werden 4 totaal verschillende etui's op basis van wat er op voorraad is (dat is dan ook echt ruim voldoende...). Het grappige is dat ik niet heel gericht heb gezocht welke voor wie zou zijn maar toen de 2 vriendinnen mochten kiezen, kozen ze wel dat wat ik al makend bij hen had gedacht.

Ik heb zelf de donkerblauwe gekozen, een retro-stofje bij mijn moeder van zolder, en natuurlijk meteen in gebruik genomen. Heerlijk om in 1 greep alles wat ik nodig heb bij de hand te hebben.

 

Wil je ook een haaknaaldenetui? Je kunt me een berichtje sturen via houtenendraad@yahoo.nl of via FB

 

Warme groet,

Christel

 

Ps. Welkom nieuwe volgers!

En dank jullie allemaal voor alle lieve reacties op mijn voortdurende hernia. Later deze week volgt de operatie en kan hopelijk het revalideren gaan beginnen.

 

Bloemetjes verwerken

Het fijnste om te haken vind ik nog steeds een bloemetje. Ik probeer echt ook vlaggetjes maar dat levert vooral veel humor op mijn mede-haaksters, niet die vlaggetjes maar mijn frustratie daarover.
Het bloemetje kan ik zonder patroon, bijna zonder na te denken, gewoon even een bloemetje haken (wie had dat ooit gedacht, ik niet in ieder geval). Alleen tja, dan worden het dus wel veel bloemetjes. In allerlei kleuren en maten, met glimdraadje en zonder maar vooral veel. Gelukkig wilde Eline er wel wat toegestuurd omdat zij (nog) niet kan haken en met de 3 dochters die zij heeft en genoeg creativiteit is zij zelfs al aan de tweede zending toe.
De kleine dame kreeg bloemetjes op haar tas en aan haar fietssleutel en de grote dame wil bloemen in blauw- en paarstinten aan haar klamboe.
In mijn knutselkamer vond ik een laatje met (nep)leren bandjes. Ooit afgeknipt van laarzen en tassen die geen tweede leven meer konden krijgen, al zeker 3 x in mijn handen gehad om weg te gooien en gelukkig had ik dat tot nu toe niet gedaan.

 

 

Gelukkig bleken in een ander laatje ook nog voldoende sleutelhangerringen te liggen, die heb ik er nu aangemaakt. Heerlijk om voorraad te hebben ;-)
Mijn moeder was toe aan een nieuwe sleutelhanger dus die heeft al gekozen. En de rest? Er is nog een Winterfair bij de grote dame op school, nog een Bazar van de kerk waar een knutselstand staat binnenkort dus het vind z'n weg wel.

groet,

Christel

Haken, haken, haken

Ondertussen heb ik 3 haaklessen gehad en tot mijn verbazing lukt een bloemetje me ook echt. Ze zijn nog niet allemaal even mooi of gelijkmatig maar ik doe mijn best. Ik heb dan ook nog steeds alle tijd om te oefenen, ik lig nog steeds grotendeels plat. Dus probeer ik het haken en de cijfercodes die daarbij horen te automatiseren. In de les van deze week wil ik graag leren meerderen en minderen van de juf, zou graag ook vlaggetjes kunnen haken.
Bij les 3 kreeg ik van mijn mede-cursist (vriendin) pakjes haakwol van de A., in allerlei kleuren, net snoepjes. Tot nu toe haakte ik met wat er voor handen was in huis. De meneer van het hout kan zich daar over verbazen, hoe kom je aan al die wol? Geen idee, gekregen, verzameld en vaak 'ja' zeggen tegen aangeboden spullen.
De kleine dame is al blij met de bloemetjes, ze passen mooi op haar vilten tas.

Iemand nog een makkelijke suggestie wat ik zou kunnen gaan haken om te leren?

groet,
Christel

Kadootjes en lieve mensen

De tijdschriften stromen hier binnen, heerlijk! Van alles wat ook, weekbladen, woonbladen, opvoedbladen, nieuw en wat ouder. Genieten!
Daarnaast komt er soms ook wat nieuws bij, zo kreeg ik de volgende tijdschriften:

 

Ze zijn op z'n zachts gezegd op haakgebied uitdagend... maar heerlijk om in te kijken en geïnspireerd door te raken. Dank je wel lieve gevers!

 

groet,

Christel

 

ps. Woon je in de buurt en wil je (een deel van) de tijdschriften na mij lezen? Stuur me een berichtje. Je moet ze natuurlijk wel bij me kunnen komen ophalen.

Blij

Het liggende leven is even wennen. Gelukkig is de pijnstilling nu zo dat de pijn hanteerbaar is, dat maakt het iets makkelijker.
Waarom dat de titel blij? Omdat ik zulke ontzettend lieve mensen om mij heen heb (om ons heen). Die de was willen doen, kinderen willen halen of brengen, lieve kaartjes sturen of

 

Zonnebloemen geven om me op te fleuren, ik kreeg zelfs twee verschillende soorten, blij mee!

 

Een haak-kadootje uitzoeken (maar ik durf het nog niet aan, zie een hierop volgend blog)

 

 

of me verwennen met allerlei lekkers

 

En dan zijn er natuurlijk ook nog de app-jes, FB berichtjes, mailtjes enz.

 

Dank allemaal!

 

Christel

 

 

 

 

Recyclen en spelen

Volgens mij schreef ik al eerder over het spel Kubb wat de meneer van het hout maakte. Nu ontdekte hij bij zijn nieuwe baan ook Molkky, ook een spel met blokken om te gooien, makkelijker gooien en hoofdrekenuitdaging. Leuk natuurlijk maar 2 spelen mee op vakantie is wel heel veel houten blokken.
Het begon met het maken van een eigen versie van Molkky

 

en al makend bedachten de grote dame en de meneer van het hout dat met wat aanpassingen en extra blokken Mollky en Kubb allebei gespeeld konden worden.

 

En toen moest het natuurlijk nog een beetje handig ergens in gedaan worden. Gelukkig lagen er nog restjes die flink stevig waren en tegen wat gras en modder kunnen.

 

Iemand die zijn/haar spijkerbroek herkend? ;-)

 

 

Zoals je begrijpt was dit vóór de vakantie en zien zowel het spel als de tas er iets minder netjes en schoon uit nu. Betekend natuurlijk weer wel dat het ook flink gebruikt is!

 

groetjes

Christel

 

ps. ik lig nog steeds grotendeels plat, kon ik maar zitten dan kon ik tenminste achter de naaimachine ofzo.... Gelukkig krijg ik dinsdag van Tinie een haakworkshop aan huis. Lief hè? Dat hoop ik wel liggend te kunnen...