Op het krukje moest een schapenvachtje komen hadden we bedacht. En er moest iets met de tekst 'Home is where the mountains are', hoe liet de meneer van het hout aan mij over. In de eerste instantie gebeurde er niets, geen inspiratie, geen schapenvacht maar wel het favoriete leeshoekje van de grote dame.
Nu begon vrijdag de voorjaarsvakantie voor de kleine dame, hele dag regen en een dametje wat alleen maar in de woonkamer wilde zijn, MET mij al had ze me verder niet nodig. Als ik er maar was...
Dus naaimachine naar beneden en de rest van het krukje afgemaakt.
Geen schapenvacht, dat zie je goed. De meneer van het hout ligt in het ziekenhuis en dan blijft hij ook nog wel even. Een schapenvacht heeft op dit moment geen enkele prioriteit en de borgstof heeft tenslotte dezelfde kleur.
Onderin het kastje ligt een prachtige quilt die we bij ons trouwen kregen van waardevolle Canadese vrienden. Zeker in de winter is die nog altijd iedere dag in gebruik, een prachtig kado.
Smaakt naar meer, denk dat alle kussens een make-over krijgen. Tijd voor iets anders!
Fijn weekend,
Christel
