Huis vol stenen

 

Deze zomer ging er een record aan stenen mee naar huis. De eerste twee wandelingen raapten de dames hun zakken vol, gelukkig werd het daarna iets minder. Ik had aangegeven dat er aan het eind van de vakantie een keuze gemaakt moest worden maar de slimmerds maakten een dealtje met de meneer van het hout (waar ik zogenaamd niets van wist) en namen alle stenen mee. En waar schelpen het ook leuk doen in een glazen bak ofzo is dat met stenen niet het geval dus daar wilden we iets op verzinnen.

Totdat ik met het verschuiven van accessoires het huis tegenkwam en de mooiste exemplaren daar prima een plek in konden vinden.

 

 

Neem jij wel eens stenen mee van vakantie? Waar laat je ze dan?

 

groet,

Christel

Inspiratie

Vakantie, ergens anders zijn, ander ritme, andere indrukken. Een moment om met een andere bril naar zaken te kijken. Ook dit jaar bracht het me inspiratie. Inspiratie die zeker nog niet is omgezet in concrete actie maar hé, dat kan soms een paar maanden duren.

 De kleine dame heeft zeker een half uur heel voorzichtig gewandeld met alle concentratie naar de vlinder op haar hand.

 Een houten hertenkop met een echt gewei.

 Een filmpje over de vorm van sneeuwvlokken bij diverse temperaturen onder 0.

 Spreekt bijna voor zich, een enorme boomstam omgetoverd in een stapel boeken met daarbij de overeenkomsten tussen Literatuur en bomen.

 Veel knappe staaltjes houtsnijwerk.

 Blije mascottes bij een super leuke kinderwandeling.

Nou dat lukte dus!

Wat heeft jou deze zomer geïnspireerd?

Christel

Hout in actie

De hout voorraad is niet zo groot op dit moment, nou ja, brandhout, dat wel maar daar maakt de meneer van het hout niet zo veel mee. En aangezien hij echt even iets 'moest' maken (ik herken dat gevoel) maakte hij met hout wat nog wel voor handen was

 

Een prachtige zitplek voor bij het vuur! De schapenvacht heeft even het veld moeten ruimen voor de zomer maar ik verheug me er al op hier 's winters te zitten.

 

Groet,

Christel

Schapen en wol

 We waren bij het schaapscheren en waren alle 4 meer fan van het 'ouderwetse' handmatig scheren dan het veel luidruchtiger en onvriendelijker uitziende elektrisch scheren (al snappen we best dat dat veel sneller gaat)

 

Er boog een man handmatig herdersstokken van prachtig hout.

 

De dametjes maakten van een stok met een mesje, wol, belletjes en veren hun eigen herdersstok

 

En er waren prachtige krukjes (en nog veel meer)

 

En ik kwam reclame tegen voor het Wolcorso in Lievelde. Een soort bloemencorso maar dan dus met wol.

Is één van jullie daar wel eens geweest? Deze vlinder was in het echt veel mooier dan dat ik 'm op de foto kon vangen.

 

groet,

Christel

 

 

 

 

Eindelijk weer eens hout

Eindelijk lukte het de meneer van het hout weer eens om wat te maken van hout. Om met hout te werken moet je minstens kunnen staan en lopen en dat was flink wat weken onmogelijk tot behoorlijk onmogelijk voor hem. Maar nu, met stukjes en beetjes, kwam er weer wat tot stand.

Want die moestuinactie was super leuk (al doe ik al het werk, bij jullie ook zo?) maar al die plantjes worden groter en namen langzaam maar zeker de hele vensterbank en de kas over. Daar moest wat ruimte voor worden gecreëerd;

Zoals je ziet is er nog wat ruimte over, dat is een kwestie van tijd totdat het volgende stevig genoeg is om uit de kas te mogen en in deze bak gaat.

Groet,
Christel

Toveren

Als iemand aangeeft dat er voor een verjaardag alleen nog wensen zijn waarbij een toverstafje nodig is zit er maar één ding op

Een toverstafje met bedels voor alles wat ik haar toewens..

Groet,
Christel

Liefde

Zomaar wat liefde voor jou vandaag.

Warme groet,
Christel

Organizing en kadootjes

Omdat ik mijn certificaat haalde, kreeg ik van mijn lieve vriendinnen kadootjes. Dat maakt het helemaal officieel. Prachtige tulpen van N. en een pakje met altijd handige zaken van S. en G.;

Susan stuurde een lieve kaart naar ons, voor de meneer van het hout. Toepasselijk gevonden!

Fijne dag!
Christel

Lekker hoekje

Bij het komen van de kachel vermaakte de meneer van het hout een schoenenkastje tot een krukje. Zonder leuning want ik zit zo graag met mijn rug naar het vuur, heerlijk opwarmen.
Op het krukje moest een schapenvachtje komen hadden we bedacht. En er moest iets met de tekst 'Home is where the mountains are', hoe liet de meneer van het hout aan mij over. In de eerste instantie gebeurde er niets, geen inspiratie, geen schapenvacht maar wel het favoriete leeshoekje van de grote dame.
Nu begon vrijdag de voorjaarsvakantie voor de kleine dame, hele dag regen en een dametje wat alleen maar in de woonkamer wilde zijn, MET mij al had ze me verder niet nodig. Als ik er maar was...
Dus naaimachine naar beneden en de rest van het krukje afgemaakt.

Geen schapenvacht, dat zie je goed. De meneer van het hout ligt in het ziekenhuis en dan blijft hij ook nog wel even. Een schapenvacht heeft op dit moment geen enkele prioriteit en de borgstof heeft tenslotte dezelfde kleur.
Onderin het kastje ligt een prachtige quilt die we bij ons trouwen kregen van waardevolle Canadese vrienden. Zeker in de winter is die nog altijd iedere dag in gebruik, een prachtig kado.

Smaakt naar meer, denk dat alle kussens een make-over krijgen. Tijd voor iets anders!

Fijn weekend,
Christel

Houtkachel

Met een meneer van het hout in huis kon het misschien ook niet uitblijven, we hadden er al vaak over gesproken. Een houtkachel in huis... we hebben geen hele grote woonkamer, een lange tijd waren de kinderen nog te klein, zouden we niet gaan verhuizen, waar moest die dan staan, wat zou dat wel niet kosten...
Alle bezwaren aan de kant nu, dametjes groot genoeg, we gaan niet verhuizen en de kosten vielen eigenlijk heel erg mee.
Dus we hebben een houtkachel gekocht! Onze grootste wens/eis was dat we het vuur goed konden zien, dat is tenslotte het grootste doel voor ons. Dus een groot glas en gezien het formaat van onze woonkamer geen al te grote kachel.

Voor de meneer van het hout een reden om het houthok uit te breiden en vol te hakken (geen foto's van voor of van een leeg houthok, het ging zo snel).

De kachel stond in de hoek van de kamer, gewoon om er al aan te wennen. Jaja, dat duurde natuurlijk niet heel lang.

Het grappige is dat we er eigenlijk helemaal niet hoeven te wennen aan de kachel, het hoort echt bij ons en ons huis. En de warmte.. heerlijk!!

Warme groet,
Christel

Kerststallen

Kerststallen in januari? Ja hoor, ik vind dat het nog wel kan. Wij waren namelijk net na de kerst in Oostenrijk en zagen daar nog allerlei mooie kersttaferelen.
Deze kwamen me buiten tegen, naast de kerk onder een afdak. Kan me weinig plekken in Nederland voorstellen waar dit zo mooi en lang kan blijven staan zonder dat er wat gebeurd.

In de kerk ernaast was er natuurlijk ook één, een grote, die een flinke hoek van de kerk vulde. Echte bomen erachter waar de ster in hing, een os en ezel die om een hoekje kijken, een jongentje die toevallig voorbij lijkt te komen

En deze was in een nabijgelegen dorp waar we met de skibus naar toe gingen. Daar zit een houtsnijder met prachtige spullen (geen foto's, de winkel was helaas dicht) waar buiten de winkel dit handgemaakte houten gezelschap stond. Prachtig!

Winterdroomhuis

Vorig jaar maakte de meneer van het hout een winterhuisje. Van restjes, van dingetjes die er nog lagen, het groeide per dag. Natuurlijk werd het huisje/landschap ook dit jaar weer opgebouwd èn moest er iets nieuws bij. Ik had met opruimen hele kleine lampjes gevonden, nog van de modelspoorbaan van mijn vader. Die werden om het huisje gemaakt.
Waarschijnlijk komt er deze winter nog wel wat bij, ik hoorde een lawinehek, een voederbak voor de hertjes en nog wat ander klein spul voorbij komen.
Volgend jaar moet het waarschijnlijk op een groter blad :-)

Fijne dagen vol warmte en liefde voor jullie allemaal. Kijk terug op een mooi jaar en maak plannen voor de ruimte die voor je ligt.
Ik neem een blogpauze voor de rest van het jaar, tot in 2015!

groet,
Christel

Bekerkast

De meneer van het hout heeft al een tijdje een andere baan, een baan die een groter beroep doet op zijn creativiteit maar die ook een hoop creativiteit bij hem losmaakt. De ruimte van dit werk is vrij nieuw, niet af en er mist nog van alles. Zo ook een plek voor de koffiebekers, limonadeglazen enz. En geld is een groot goed in zorgland... Hout is er echter wel voor handen. Dus hij toog de schuur in en loste het kopjesprobleem op geheel eigen wijze op;

 

Zo zag het er nog bij ons thuis uit.

En zo op de plek waar het hoort:

 

Leuk om te zien wat een andere dingen er losgemaakt worden bij een andere baan!

 

Groet,

Christel

 

Auto's

Hier schreef ik over de meneer van het hout en de auto's, mooie maar nog wel een beetje saaie auto's. Dat was ook de bedoeling want de opdrachtgeefster ging er vervolgens haar creativiteit op loslaten. Daar hadden wij alle vertrouwen in en dat bleek meer dan terecht;

 

 

De auto's rijden over een prachtige weg, niet zomaar een weg, nee een magnetische weg dus kunnen ook echt rijden. Geen idee of deze jongeman nog aan slapen toekomt zo dicht bij de weg maar mooi is het!

 

groetjes

Christel

 

ps. Voor degenen die er naar vroegen; ik lig nog steeds grotendeels plat, ruim 4 weken ondertussen. Het verbeterd weinig dus volgende week mag een andere arts er zijn/haar licht over laten schijnen.

Recyclen en spelen

Volgens mij schreef ik al eerder over het spel Kubb wat de meneer van het hout maakte. Nu ontdekte hij bij zijn nieuwe baan ook Molkky, ook een spel met blokken om te gooien, makkelijker gooien en hoofdrekenuitdaging. Leuk natuurlijk maar 2 spelen mee op vakantie is wel heel veel houten blokken.
Het begon met het maken van een eigen versie van Molkky

 

en al makend bedachten de grote dame en de meneer van het hout dat met wat aanpassingen en extra blokken Mollky en Kubb allebei gespeeld konden worden.

 

En toen moest het natuurlijk nog een beetje handig ergens in gedaan worden. Gelukkig lagen er nog restjes die flink stevig waren en tegen wat gras en modder kunnen.

 

Iemand die zijn/haar spijkerbroek herkend? ;-)

 

 

Zoals je begrijpt was dit vóór de vakantie en zien zowel het spel als de tas er iets minder netjes en schoon uit nu. Betekend natuurlijk weer wel dat het ook flink gebruikt is!

 

groetjes

Christel

 

ps. ik lig nog steeds grotendeels plat, kon ik maar zitten dan kon ik tenminste achter de naaimachine ofzo.... Gelukkig krijg ik dinsdag van Tinie een haakworkshop aan huis. Lief hè? Dat hoop ik wel liggend te kunnen...

 

Boom

Toen de kleine dame zich ruim 5 jaar geleden aankondigde wilde ik een boom op haar kamer. Die zag je toen nog niet zoveel als de jaren sindsdien en we wilden geen sticker. De meneer van het hout en ik waren toen veel minder met onze creativiteit bezig dus zelf maken was zeker minder vanzelfsprekend. Ondanks dat maakte de meneer een boom en ik de blaadjes. Maar toen mocht nog niemand weten dat het een meisje werd dus zaten er ook andere kleuren blaadjes tussen. Na ruim 5 jaar was het herfst geworden voor de boom, de blaadjes lieten her en der wat los en waren aan verfrissing toe. En tja, als je dan 5 bent mag het nog roze (en uiltjes want daar had ik nog zulk leuk papier van liggen)

Mooi fris is 'ie nu weer, om er voorlopig tegenaan te kunnen.

En eindelijk kan ik 'm dus van mijn to do-lijstje afstrepen, ook fijn!

 

 

Slinger van cupcakes, van vogelhuisjes en kleine vogelhuisjes door de kleine dame zelf geknutseld uit pakketjes van de A.

 

Ik neem even vakantie, niet dat er niets meer gebeurd maar daar blog ik dan later wel over. Even de blik verruimen, meer buiten leven, andere avonturen... tot later deze zomer!!

 

groet,

Christel

Kamperen

De meneer van het hout schafte zichzelf afgelopen najaar een nieuw project aan, een aanhanger gemaakt van de achterkant van een besteleend. Een mooi exemplaar wat bij nader inzien natuurlijk ook nog wel veel (lees heel veel) onderhoud en aanpassingen vergde. Een groot deel van de winter ging op aan strippen, lassen, verven, plamuren enz. enz. en dan was het ook nog eens heel fijn dat de vader van de meneer van het hout hielp en goed kan lassen. Maar eerlijk is eerlijk, het resultaat is geweldig:

 

Zoals je ziet in de kleurstelling van onze 2CV, de combinatie is compleet in stijl.

Behalve aanhanger is het ook de slaapplek van de 2 dametjes, hun eigen huisje. Dat maakte dat onze tunneltent te groot werd dus die is ondertussen verkocht. De meneer van het hout zocht en vond een heel-veel-de-hands De Waard tent die ons beter paste en pas probeerden we de hele combinatie uit.

 

Voor de dames maakten we gordijnen in de slaapwagen (lang leve de weggeefhoek op FB) en een hor (lang leven de zolder van mijn moeder) zodat de deurtjes open kunnen blijven bij warm weer. Boven hun hoofden hangt een elastiek met gepimpte knijpers met boven ieder bed een letter. Kan er geen gedoe komen wie waar slaapt ;-) . Het leuke van zo'n ijzeren constructie is dat er op de zijkanten heel goed magneten kunnen, zowel voor de gordijntjes voor de deurtjes als ook voor knutsels, knuffels, loombandjes enz.

Fijn was dat het in het probeerweekend ook nog even regende, de tent is waterdicht!Altijd fijn om dat vlakbij huis te testen dan in een zomervakantie wat verder weg.

 

We kijken er naar uit om deze zomer zo op pad te gaan!

 

groet,

Christel

KIKA vandaag

Vanmiddag was ik te gast op een KIKA-evenement, georganiseerd door creatieve moeders binnen een basisschool.
Van te voren vond ik het spannend; heb ik genoeg spullen bij me, vinden ze het wel leuk enz. Er waren ruim 60 kinderen waarvan ik er bijna 50 bij mij aan tafel kreeg dus blijkbaar vonden ze het leuk èn ik had genoeg spullen. Samen met de inzameling van een van de voortgezet onderwijsscholen was het bedrag bijna €1000,-, een mooi bedrag voor KIKA.
Dank je wel Prinsessenvlechtjes en Fiertjes winkeltje  voor het organiseren!

 

Ik wil nog even Rianne en Petra bedanken, Rianne doneerde een stapel papier die ze niet meer gebruikte en ik mocht haar stansen lenen. Petra stanste voor mij met haar supermachine auto's, vliegtuigen en sterren. DANK!!!

 

groet,

Christel