Een onbedoelde review.

De kleine dame was jarig en kreeg een koker met daarin alles om zelf een knuffel te maken, van de X..s en voor 6+ dus dat zou moeten kunnen.
In de koker een boekje, voorgeknipte stofjes, zwart vilt, vulling en borduurzijde. Kant en klaar.. behalve dat de stofjes zo rafelen dat bij het omkeren er iedere keer toch openingen ontstonden en sommige onderdelen niet omgekeerd konden worden. Sowieso moest het met de hand genaaid, dat gaven de kleine dame en ik al heel snel op.
Na een tijdje verdween de kleine dame naar haar kamer terwijl ze me vertelde; als ik weer wat kan doen, moet je me maar ff roepen.
Na nog een tijdje ontdekte ze dat het voorbeeld toch echt mooier was dan het echte ooit zou worden.
Na een nog langer tijdje, terwijl ze aanvullende stofjes had mogen zoeken uit de voorraad voor de onmogelijke onderdelen, verzuchtte ze dat ze niet snapte dat het 6+ was als zelfs ik met 39+ het zo lastig vond...
Kortom, ik heb zitten zweten op de stofjes die er bij zaten en af en toe wat vervangen en zij heeft er zelf behalve het vullen en uitzoeken van ogen en neus niets aan kunnen doen.
Maar goed, uiteindelijk is ze er heel blij mee. We stopten nog 2 kleine belletjes in zijn staart (haar staart?) waardoor ze meteen haar naam had; Tinkel.

 

Groet,

Christel

 

ps. Er zat eventjes tussen dit schrijven en publiceren... de 2 voorpoten vallen van ellende al uit elkaar door de beroerde stof. Vanavond vervang ik ook dat onderdeel. Geloof niet dat ik nog iets hoef toe te voegen aan de revieuw...

Ritstasje

De grote dame had een feestje in de week van mijn operatie. Gelukkig wisten we dat ruim van te voren en kon ik voor die tijd iets maken. De grote dame kreeg zelf een bouwdoos Nanobloks voor haar verjaardag en wilde zoiets ook graag weggeven. Nanobloks zijn een soort mini-mini-lego waarmee je een wereldgebouw kunt nabouwen. Een precies werkje maar wel heel leuk.
Dit feestje was van een klasgenootje waarvan ik nog wist welke stof zij had gekozen bij het creacircuit in het vorige schooljaar. Zij koos nl. enorm gericht en vol overtuiging voor de stof van de nacht met de maan en de sterren. Daar was nog een stukje van dus die keuze was makkelijk.
Ondertussen had ik dit boek

gereserveerd en binnen gekregen bij de bibliotheek. Zo'n boek wat ik in blogland al regelmatig tegen was gekomen maar wat er nog niet van was gekomen om te bekijken. Hier haalde ik wat trucjes uit om het ritstasje nog net wat netter afgewerkt te maken.
Zo lag het klaar en kon de grote dame het zo pakken op de dag van het feestje en had ik er, net na mijn thuiskomst uit het ziekenhuis, geen omkijken meer naar.

Ondertussen is de operatie 10 dagen geleden en begint mijn strompelen weer wat meer op lopen te lijken. Het grootste deel van mijn dag gaat op in nadenken over hoe ik ga bewegen, hoe ik beweeg, hoe ik moet draaien enz. Ongeloofelijk hoe lastig ik het vind zo weinig te kunnen. M'n creatieve brein is nog lamgeslagen...hopelijk word dat beter nu ik langzaam de herfst weer kan voelen aan mijn lijf tijdens mijn rondjes buiten.


Warme groet,
Christel

Restjes en de Big Shot

Deze zomer kreeg ik een appje dat ik opeens een gezamenlijk apparaat bleek te hebben met vriendin S. Zij scoorde dit op MP en vond het ook echt iets voor mij. Ik had er geen beeld bij wat ik daar dan mee zou kunnen maar prima verder.

Heel soms zit er een voordeel aan dat liggen, tijd genoeg om een demonstratie te krijgen van de Big Shot. De dametjes zijn weg van papier-opties, knutselen er eindeloos mee. Het is een top optie om allerlei papiertjes te gebruiken die in de restjes bak zaten en patchwork-achtige werkjes mee te maken. Zo maakte de grote dame de uitnodigingen voor haar verjaardag er mee.

Wat voor mij die Big Shot geweldig maakt is de opties met vilt die er zijn. En ook daar bewaar ik al tijden alle restjes van. Die zak is ook al meerdere keren door mijn handen gegaan want tja, wat moet ik er ook mee.

Nou figuren maken dus! Er kan van alles uit die restjes.

Zeker toen de vriendin ook nog een vogelsjabloon kocht. 

 

De hartjes lagen er nog om ooit eens af te maken (nu dus) en het uiltje komt uit het boek wat de grote dame eerder voor mij leende uit de bibliotheek.

Nu ik lig en tijd heb, kom ik ook weer eens toe aan de wat meer tijd kostende werkjes zoals het egeltje voor de herfst

 

 Als het goed is hangt de krans nu bij mijn moeder bij haar voordeur, als bedankje voor alles wat zij in deze tijd voor ons huishouden doet. Goud waard!

Gebruiken jullie de Big Shot (of iets wat er op lijkt)? Waar halen jullie de sjablonen vandaan? Ik zoek de wat stoerdere, eenvoudige vormgeving.

Fijne dag!
Christel