De juf leerde me al bloemetjes en, nog veel belangrijker, het begin van het lezen van een patroon. Het begin hoor, want als het uitgeschreven is snap ik het maar als het in afkortingen staat is het een soort andere taal die ik niet begrijp.
Lang leve Pinterest waar ik dit hart vond, een beschrijving die ik kan! Daar word ik helemaal blij van. De eerste ging in 1 x goed, iets wat natuurlijk enorm motiverend werkt! De 3 daarna trouwens niet maar oefening baart kunst.
En zo maakte ik er (o.a.) een kaartje van voor een lieve vriendin.
Na flink wat oefening bedacht ik dat ik ooit op de FB weggeefhoek een rest knalroze dikke wol had gekregen. Geen idee wat ik er toen mee wilde, het lag er nog. Dus de dikste haaknaald gezocht (een 10 bij mij, is er eigenlijk nog dikker?) en gaan proberen.
Eerst was het natuurlijk alleen het hart, maar daar moest nog iets bij. Wilmijn kreeg een zusje en op kraamvisite gaan zit er niet in, te ver weg voor mij de komende maanden nog. Dus maakte ik een pakje met een kadootje voor haar zusje, haar mama en voor Wilmijn. Een meisje van 5, dan moet rood/roze/patchworkstof toch aanslaan.
Dit idee smaakt naar meer...
Groet,
Christel