Houtkachel

Met een meneer van het hout in huis kon het misschien ook niet uitblijven, we hadden er al vaak over gesproken. Een houtkachel in huis... we hebben geen hele grote woonkamer, een lange tijd waren de kinderen nog te klein, zouden we niet gaan verhuizen, waar moest die dan staan, wat zou dat wel niet kosten...
Alle bezwaren aan de kant nu, dametjes groot genoeg, we gaan niet verhuizen en de kosten vielen eigenlijk heel erg mee.
Dus we hebben een houtkachel gekocht! Onze grootste wens/eis was dat we het vuur goed konden zien, dat is tenslotte het grootste doel voor ons. Dus een groot glas en gezien het formaat van onze woonkamer geen al te grote kachel.

Voor de meneer van het hout een reden om het houthok uit te breiden en vol te hakken (geen foto's van voor of van een leeg houthok, het ging zo snel).

De kachel stond in de hoek van de kamer, gewoon om er al aan te wennen. Jaja, dat duurde natuurlijk niet heel lang.

Het grappige is dat we er eigenlijk helemaal niet hoeven te wennen aan de kachel, het hoort echt bij ons en ons huis. En de warmte.. heerlijk!!

Warme groet,
Christel

Rust?

Het lijkt wel rust hier op mijn blog, alsof er helemaal niets gebeurd enzo... Lijkt ja, dat staat er. Rust en ons huishouden lijkt niet zo passend. Stilzitten al helemaal niet. En toch is er even niet zo veel te bloggen.
Wat ik dan wel doe? Foto's inplakken, muurtjes verven (stukje bij beetje), steeds wat meer gaan werken, beginnen aan projectjes en die niet afmaken waardoor er niets te bloggen is en nieuwe gerechten koken. Dat koken van 'nieuwe' dingen is begonnen sinds ik meer thuis ben en wel weer wat kan. Koken kan in etappes en dan heb ik toch het idee dat ik iets zinnigs gedaan heb met mijn dag.
Die muurtjes verven is zo'n klus van 'je begint ergens aan...' De meneer van hout is bezig een houtkachel te plaatsen. Maar voordat die kachel voor de muur ging wilde ik toch echt die muur verven, en tja, dan moet die andere muur ook, en achter de kast en...
Terwijl ik dit schrijf schuift een ladder voorbij mijn raam op de eerste verdieping..
Het komt af maar er komt niet veel concreets uit mijn handen...

Tot binnenkort!
groet,
Christel