Dromen

Toen de grote dame 6 was (en de kleine dame 3) ging ik samen met haar naar de Efteling. We gingen op een schoolvrije dag in de hoop dat het iets rustiger was. En omdat de Efteling niet echt dicht bij ons huis is en het feestje compleet te maken gingen we de middag van te voren die kant op naar een camping. Kleine tent mee, samen kamperen, de volgende ochtend ontbijten en hop, voor 10 uur stonden we voor de poort. Het was geweldig!

Al 2 jaar roept de kleine dame 'als ik 6 ben mag ik ook met jou alleen naar de Efteling hè?' Dat klopt! En nu was het zover, ze was 6, er was nog 1 schoolvrije dag over dus daar gingen we. Van te voren had ze het fotoboekje van de grote dame verslonden, alles zo'n beetje op de site bekeken en vond ze het spannend. Ik ook want de grote dame was niet van spannende attracties en achtbanen toen ze 6 was, de kleine dame wel dus wat stond me te wachten...

Eerst naar Droomvlucht

Mijn eigen favoriete stukje daarvan

Magisch als je 6 bent. Al waren de trollen eng en de stukjes in het donker ook. Ze wilde meteen niet meer in Vogelrok (wat toch al geen optie was want dat wilde ik niet en alleen mocht ze nog niet ;-) )

Festival Carnival, oftewel Joki en Jet, 4 x gedaan... dat muziekje zit nog in mijn hoofd... maar ze genoot ervan!

Zelf rijden in de auto, vaste overtuiging dat het sturen heel belangrijk was, ik mocht (moest) achterin plaatsnemen.

Ze hielp flink met het schoonmaken van de Efteling toen ze ontdekte dat Holle Bolle Gijs geluid maakt of zelfs een scheetje laat als je hem rommel geeft.

En natuurlijk het sprookjesbos, met alle bekende en minder bekende sprookjes waar ze vol voor ging, soms vol geloof maar even zo vaak vol vragen hoe die poppen konden bewegen, waar de muziek vandaan kwam enzovoort.

De verwondering bij het zien van 'de echte Sprookjesboom', die van tv met dezelfde stem ook was prachtig. Ze had er een vol hoofd van, van alle plaatjes zei ze terug in de auto. Ik heb vooral genoten van alle vragen, verwondering, bewondering en het samen zijn.

 

Warme groet,

Christel

Sentiment

In de meivakantie gingen we kamperen, met de slaapwagen en de tent naar ons favoriete plekje in de Achterhoek.
Met de museumkaart stond er een bezoek gepland aan het Openluchtmuseum in Arnhem, samen met oma.
Daar ging ik terug mijn jeugd in:

Ik vierde die vakantie ook mijn 40-ste verjaardag en mijn baby-kamer had zo'n boxpakje hangen, de rieten stoel stond nog jarenlang op mijn kinderkamer en de Tomado-rekjes? Wat heeft mijn moeder een spijt dat ze die heeft weggedaan! 

Warme groet,
Christel

Kamperen

De meneer van het hout schafte zichzelf afgelopen najaar een nieuw project aan, een aanhanger gemaakt van de achterkant van een besteleend. Een mooi exemplaar wat bij nader inzien natuurlijk ook nog wel veel (lees heel veel) onderhoud en aanpassingen vergde. Een groot deel van de winter ging op aan strippen, lassen, verven, plamuren enz. enz. en dan was het ook nog eens heel fijn dat de vader van de meneer van het hout hielp en goed kan lassen. Maar eerlijk is eerlijk, het resultaat is geweldig:

 

Zoals je ziet in de kleurstelling van onze 2CV, de combinatie is compleet in stijl.

Behalve aanhanger is het ook de slaapplek van de 2 dametjes, hun eigen huisje. Dat maakte dat onze tunneltent te groot werd dus die is ondertussen verkocht. De meneer van het hout zocht en vond een heel-veel-de-hands De Waard tent die ons beter paste en pas probeerden we de hele combinatie uit.

 

Voor de dames maakten we gordijnen in de slaapwagen (lang leve de weggeefhoek op FB) en een hor (lang leven de zolder van mijn moeder) zodat de deurtjes open kunnen blijven bij warm weer. Boven hun hoofden hangt een elastiek met gepimpte knijpers met boven ieder bed een letter. Kan er geen gedoe komen wie waar slaapt ;-) . Het leuke van zo'n ijzeren constructie is dat er op de zijkanten heel goed magneten kunnen, zowel voor de gordijntjes voor de deurtjes als ook voor knutsels, knuffels, loombandjes enz.

Fijn was dat het in het probeerweekend ook nog even regende, de tent is waterdicht!Altijd fijn om dat vlakbij huis te testen dan in een zomervakantie wat verder weg.

 

We kijken er naar uit om deze zomer zo op pad te gaan!

 

groet,

Christel

Herfstvakantie

We gebruikten een paar dagen van deze herfstvakantie om nog één keer te gaan kamperen. Afscheid nemen van het kampeerseizoen doen wij het liefst zo laat mogelijk en deze herfst heeft daar enorm bij geholpen. 

 

We gingen naar zee, Julianadorp aan zee. De perfecte camping voor ons, klein en binnen 10 minuten lopen waren we op het strand. Zee is bijzonder voor ons uit Flevoland, behoorlijk ver weg dus we komen er maar af en toe. En dan woensdag aankomen met zo'n harde storm... heerlijk!! Precies wat ik nodig had om mijn hoofd wat leger te laten waaien.
De bovenste foto's zijn de dametjes met ontzag voor de golven, linksonder ons heerlijke minihuisje, rechts een 'familieportret', zoals altijd zonder dat we echt herkenbaar zijn. Flauw misschien maar onze privacy is me lief... m'n werk brengt met zich mee dat ik liever niet herkent word als ik hier blog. Niets persoonlijks dus voor jullie...

Fijne week,
Christel

Frankrijk

Zoals ik al schreef waren we in Frankrijk (en in de Achterhoek) deze zomer. Noord-Frankrijk, want dat kon de eend aan met aanhanger en tent er boven op. Midden in het gebied van de eerste Wereldoorlog, dat hadden we niet specifiek zo uitgekozen maar dat gebeurde wel.

Mocht je daar in de buurt komen dan raad ik je aan om naar het Muséé Informel 1914-1918 in Romagne-sous-Montfaucon te gaan. Een museum waar kinderen vanalles mogen aanraken, wat echt over de oorlog gaat maar dan zonder de gruwelijke plaatjes (heel handig voor de dametjes van 4 en 7). Dit museum gaat over het leven van de soldaten aan het front en alles wat er ligt is door de eigenaar in een stuk van 6 km. rondom het dorp gevonden; flessen, pannen, geweren, scheppen, lampen, een typemachine, helmen enz.
Een aanrader!

 

 

En mocht je als kampeerder die kant op gaan; net buiten het dorp is 'La Gabrielle', een camping met 6 plekken, 2 huisjes, een B&B.

groet,
Christel

Terug van vakantie

Een week terug alweer.. zucht.. betekent dus ook een week gewerkt en de laatste schoolvakantie week die erop zit. Zin om te beginnen? Die kunnen we vast ergens vinden hoor, maar die vrijheid, dat buiten zijn.. op het mooiste plekje van Noord Frankrijk.. dat kunnen we niet zomaar vergeten. 

Warme groet,
Christel